paymanshaikhi

پيمان شيخي:
نشست سايت ايران تئاتر با اعضاي گروه نمايش"الكترا" و"رومئو و ژوليت" به كارگرداني كيومرث مرادي در تالار سايه مجموعه تئاترشهر برگزار شد.
به گزارش سايت ايران تئاتر، اين نشست با حضور احمد كچه‌چيان(طراح صحنه)،‌ آنكيدو دارش(آهنگساز) و محسن رستگار، نازگل نادريان، بهار كاتوزي و مهرداد ايرانمنش بازيگران اين نمايش برگزار شد.
در ابتداي نشست احمد كچه‌چيان طراح صحنه نمايش"الكترا" درباره فعاليتش در اين بخش گفت:«من سعي كردم با كمترين اِلمان، تعريف جديدي از فضا بسازم. به اين صورت كه در دو اثر نمايشي كه با فاصله زماني 10 دقيقه اجرا مي‌شوند، قطعاً اين انتظار وجود ندارد كه تغييرات عمده‌اي در طراحي صحنه و دكور آن صورت گيرد. به نظر من اين طراحي صحنه در نمايش"الكترا" كاملاً جوابگو است، اما در مورد نمايش"رومئو و ژوليت" با توجه به زمان كوتاهي كه در اختيار داشتيم، اين امكان وجود نداشت كه طراحي صحنه را جا به جا كنيم؛ به همين دليل بايد با كمترين اِلمان، تعريف جديدي از فضا مي‌ساختيم. به اين ترتيب با رنگ بندي كه در صحنه‌هاي"رومئو و ژوليت" مدرن رخ مي‌دهد، اين اقدام شده است. مثل وجود كنسروهاي سر ميز تا ساعت بالاي سر نوازنده ويلون سل كه در صحنه حضور دارد. رنگ بندي ميز و... كه همگي فضا را به اندازه كافي تعريف مي‌كند. در واقع احتياجي به اِلمان اضافه‌تر نبود. در جشنواره سينايا نيز طراحي صحنه نمايش‌هاي شركت كننده بدون اِلمان و صحنه خالي يا چند آكساسوار اجرا شد كه البته به ذات اين جشنواره بازمي‌گشت؛ چرا كه به خاطر زمان كم به محض خالي شدن سالن، گروه نمايش بعدي در آن مستقر مي‌شدند.»
وي در پاسخ به اين كه چرا در ايران تغيير خاصي در طراحي صحنه به وجود نيامده است، اظهار كرد:«به دليل اين كه وقتي به ايران بازگشتيم، كارها تغيير نكرد و اصلاً قصد و زمان تغيير نيز نداشتيم.»
اين طراح صحنه در خصوص مقايسه طراحي صحنه اين دو نمايش با آثار شركت كننده جشنواره تئاتر سينايا گفت:«اظهار نظر من در اين خصوص شايد چندان جالب نباشد، ولي اتفاقي كه براي من مشهود بود متفاوت بودن طراحي صحنه اين دو نمايش بود. به اين معني كه هر كدام از اجراهاي اين دو نمايش مبتني بر فضا بود و اين فضاي طراحي در فضاي بازيگري، كارگرداني، نور و... در يك راستا حركت مي‌كرد. تمام تلاش ما اين بود كه يك فضاي مشترك به وجود بيايد و تمام اتفاقي كه در طراحي صحنه براي من وجود داشت، رفتن به سمت اين ماجرا بود كه چنين فضايي را بتوانيم بسازيم. در ادامه اين ميزگرد محسن رستگار به عنوان يكي از از بازيگران نمايش‌هاي"الكترا" و"رومئو و ژوليت" گفت:«از تجربياتي كه حضور در جشنواره"سينايا" براي من به همراه داشت، اين بود كه به نوعي نگرش شركت كنندگان را بسنجيم. اين كه شركت كنندگان در اين جشنواره از لحاظ آكادميك بسيار قوي‌ بودند؛ يعني در بدن، بيان و اصول اوليه كه به صورت آكادميك براي يك بازيگر تعريف مي‌شود، بسيار قدرتمند بودند و در صحبت‌هايي كه با آن‌ها داشتيم، متوجه شديم كه تقريباً روزانه دو تا سه ساعت تمرينات بازيگري انجام مي‌دهند. اين در حالي است كه ما به دليل محدوديت پلاتوها و كلاس‌هاي‌مان و يا اين كه اصلاً موقعيتي به دانشجويان داده نمي‌شود، از چنين امكاناتي برخودار نيستم.»
وي در ادامه افزود:«چيزي كه براي من جالب بود اين كه متوجه شدم در كشور ما دانشجويان در هر رشته‌اي خيلي زود وارد محيط حرفه‌اي مي‌شوند؛ در حالي كه دانشجويان جشنواره سينايا شايد اصلاً در كارنامه خود كار حرفه‌اي نداشتند و با استفاده از اتودهاي كلاسي‌شان در اين جشنواره حضور مي‌يافتند. من در آن جا به لحاظ بازيگري شاهد شاخصه‌هاي بازيگري نبودم، ولي همگي آن‌ها داراي پتانسيل‌هاي خوبي بودند و به خوبي نيز هدايت شده بودند.»
محسن رستگار(بازيگر نقش رومئوي مدرن) در خصوص نمايش"الكترا" و"رومئو و ژوليت" گفت:«در اين نمايش نوع رسيدن به نقش‌هاي‌مان مثل يك پازل بود كه آرام آرام آن را كامل كرديم و هيچ چيز به صورت منفك در كنار كار قرار نگرفت و كاملاً به صورت تجربي عمل شد. اما فاصله زماني 10 دقيقه‌اي بين دو نمايش براي من فرصتي را به وجود آورد كه بتوانم فضاي نمايش"الكترا" را ترك كنم و به فضاي نمايش"رومئو و ژوليت" وارد شوم كه ته مايه‌هاي زندگي امروزي دارد. نمايش"الكترا" كاري كاملاً متكي بر تمركز است و صد در صد بايد از انرژي و تمركز استفاده كرد كه همين امر فشار زيادي به بازيگر وارد مي‌كند.»
نازگل نادريان(بازيگر نقش ژوليت مدرن و مادر الكتر) نيز در ادامه ميزگرد گفت:«مراحل مختلف بازي اين دو نمايش همگي در اتودهاي نمايش به دست آمد و تمرينات تمركزي كه قبل از كار انجام مي‌داديم، موجب مي‌شد كه انرژي بازيگران، طراح صحنه، آهنگساز و كارگردان نمايش با يكديگر همسو شود و به فضاي مورد نظر برسيم. در مورد تجربيات شركت در جشنواره تئاتر سيناياي روماني نيز بايد بگويم كه براي من بسيار مهم بود كه عكس العمل تماشاگراني را كه شايد با ما هيچ وجه تشابهي نداشتند، ببنيم. حضور در اين نمايش برايم تجربه خوبي به همراه داشت؛ چرا كه به من كمك كرد بتوانم خيلي سريع به تمركزي برسم كه در نمايش"الكترا" يك نقش را بازي كنم و ظرف 10 دقيقه همه چيز را از ذهنم پاك كم و براي بازي در نمايش"رومئو و ژوليت" به تمركز ديگري برسم كه هم سخت و هم شيرين بود، بهار كاتوزي(بازيگر نقش ژوليت و الكترا) نيز در ادامه با اشاره به استقبال تماشاگران روماني از نمايش گفت:«در جشنواره سيناياي روماني خلق فضاي جديدي كه در اين نمايش صورت گرفته بود، باعث شد تماشاگران ارتباط خوبي با نمايش برقرار كنند.»
وي در ادامه افزود:«اين كار به چند دليل از جمله كارگردانيِ درست مورد اقبال عموم قرار گرفت. كيومرث مرادي حتي پشت صحنه اين كار را نيز كارگردان كرد. از روابط عمومي نمايش گرفته تا تبليغات و... در وحله بعدي تمامي اعضاي گروه با يكدلي كنار يكديگر قرارگرفتند كه با اين دو نمايش تجربه‌اي جديد داشته باشند. حاصل آن هم تمركز، فضاي جديد و يك اتفاق تازه براي خودمان بود كه پس از آن شاهد عكس العمل تماشاگر بوديم. ‌ما خيلي خالصانه و صادقانه هر چيز كه از اين نمايش داشتيم و هر تجربه‌اي را كه از جشنواره سينايا كسب كرديم، جمع كرديم و روي سن حاضر شديم. بنابراين تمامي اين عوامل باعث شد تماشاگران از اين نمايش استقبال كنند.»
مهرداد ايرانمنش(بازيگر نقش رومئو) در ادامه ميزگرد گفت:«چنين حركتي كه كيومرث مرادي با استفاده از بازيگران جوان و اعتماد به يك گروه نمايشي جوان انجام داد، حركتي بسيار مطلوب است.»
آنكيدو دارش آهنگساز نمايش"الكترا" و"رومئو و ژوليت" در پايان ميزگرد با بيان اين كه كليت كار تئاتر محصول كاري گروهي است، گفت:«اصولاً در تئاتر به عنوان آهنگساز سعي مي‌كنم سر تمرينات حضور داشته باشم و اتود بزنم تا نتيجه مطلوب و نهايي حاصل شود.»
در نمايش"الكترا" به ويلون سل احتياج بود؛ چرا كه سازي است كه قابليت فضاسازي دارد و در اين دو نمايش نيز نيازمند آن بوديم. البته در نمايش"رومئو و ژوليت" تصميم بر يك نوع موسيقي تكرار و ترجيحاً زنده بود كه در راستاي شكل گيري فضاي اثر به وجود آمد.»

             نشست ايران تئاتر با گروه نمايش"الكترا" و "رومئو ژوليت"
                                   عكس: ناصر عرفانيان