paymanshaikhi

پيمان شيخي:جلسه نقد و بررسي نمايش"گاو" به كارگرداني مشترك حامد زحمت‌كش و مهدي فرشيدي سپهر با حضور منتقدان جلسه، مينو فرشچي، چيستا يثربي، ارجمند و مهرداد ابوالقاسمي در تالار چهارسوي مجموعه تئاترشهر برگزار شد.
به گزارش سايت ايران تئاتر، اين نشست با حضور تني چند از اعضاي كانون ملي منتقدان تئاتر و علاقه‌مندان به تئاتر برگزار شد، حامد زحمتكش ضمن خوش‌آمدگويي به حاضران در جلسه گفت:«با يك نظر اجمالي مي‌توان درك كرد‌ كه تمام آثار نمايش عروسكي كه اجرا مي‌شود به لحاظ كيفي داراي سير نزولي است؛ به همين دليل انگيزه‌اي براي ما به وجود آمد كه دست به خلاقيت بزنيم و با هدف كار براي كودك و نوجوان اين نمايش را آماده اجرا كنيم. در ابتدا طرح اين نمايش، قصه‌اي يك خطي بود و با توجه به اين كه زبان نمايش، زبان تصويري است، تا حد ممكن تصويرسازي كرده و يك سري تابلوي نمايشي ساختيم. پس از آماده شدن طرح، آن را به مركز توليد تئاتر كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان ارائه كرديم.»
ارجمند در ادامه جلسه گفت:«نمايش شما داراي كيفيت خوبي بود و احساس مي‌شود كه تركيبي از انواع تئاتر عروسكي است؛ اما متوجه نشديم كه وجود"گاو" در اين نمايش اتفاقي بود و يا به عنوان يك سنبل استفاده شده بود، چرا كه"گاو" در فرهنگ ايران باستان و هند به دليل بارور بودنش، مقدس محسوب مي‌شده است. در اين نمايش نيز با ورود گاو به زندگي دو شخصيت داستان، زندگي آنان دچار تحول مي‌شود.»
سپس فرشيدي‌ سپهر، كارگردان نمايش، گفت:«در روند كار با تحليل‌هاي گوناگوني مواجه شديم كه تاثيراتي نيز در كار ما داشت. تقريباً از"گاو" هم، به عنوان سنبل استفاده كرديم.»
مينو فرشچي نيز با اشاره به اين كه تقريباً از تئاتر عروسكي صحنه‌اي دور افتاده است، گفت:«دورماندگي من از تئاتر عروسكي در حالي است كه رشته تحصيلي من تئاتر عروسكي بوده و امروز با ديدن اين نمايش احساس كردم دوباره به تئاتر عروسكي نزديك شدم. البته كودكان نيز با اين نمايش ارتباط خوبي برقرار كردند.»
زحمتكش پس از صحبت‌هاي فرشچي گفت:«اين سومين اجراي رسمي ما بود، اولين اجراي رسمي ‌ براي كودكان بلژيكي، آلماني و تركي بود و در حقيقت اين نمايش را تست كرديم و متوجه شديم كه اين شكل نمايش مي‌تواند براي تمام بچه‌هاي دنيا قابل درك باشد. نكته جالب اين كه وقتي مهدي فرشيدي سپهر از يكي از بچه‌ها پرسيد كه عروسك"خودم" كه در نمايش وجود دارد، به چه معني است؟ او پاسخ داد كه اين عروسك نشان دهنده شخصيت‌هاي داستاني بود كه به اعتقاد من اين نقطه موفقيت نمايش است.»
سپس يثربي پس از تشكر از عوامل نمايش"گاو"، گفت:«اين كه اشاره كرديد كه براي اولين بار در كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان، براي ساخت دكور نمايش در حال تمرين بودجه اختصاص داده شد، بايد بگويم كه سال 68 يا 69 چنين اتفاقي افتاد و با ديدن اين نمايش، در ابتدا، فضاي آن كار در ذهن من ترسيم شد. در ابتداي نمايش چمداني كه در دست دو شخصيت داستان بود و هر كدام به ترتيب وسايل خود را از آن بيرون مي‌آوردند، مرا به ياد نمايش خارجي انداخت كه چند سال قبل نيز در ايران اجرا شد. در ابتداي نمايش فكر كردم، اتفاقاتي از جنس رقابت رخ مي‌دهد، اما از وقتي كه"گاو" وارد ماجرا شد، مطمئن شدم كه مخاطب نمايش، كودكان هستند. بچه‌هايي كه اين نمايش را ديدند، مشخص بود كه تقريباً با تئاتر آشنا هستند و علاقه‌مند بودند كه با نمايش ارتباط برقرار كنند. اما در مورد اين كه اين نمايش با كودكان خارجي هم ارتباط برقرار كرده، به دليل اين است كه نمايشنامه فارغ از زبان بوده و بيشتر تصويرسازي در نمايش وجود داشته است.»
يثربي با اشاره به اين كه در لحظه‌هايي از نمايش آشنازدايي صورت مي‌گرفت، اظهار كرد:«در لحظاتي كه در نمايش آشنازدايي وجود داشت، نمايش مورد توجه تماشاگران قرار مي‌گرفت. در نمايش، تمايل زيادي نسبت به فضاي فانتزي وجود داشت و اين چيزي است كه در تئاتر امروز، كمتر وجود دارد. من معتقدم كه نوجوانان نيز از آن استقبال خوبي به عمل خواهند آورد.»
مهرداد ابوالقاسمي در ادامه جلسه با اشاره به اين كه مخاطب اين نمايش به طور كامل نوجوانان هستند، گفت:«تماشاگران كودك از يك سري حركات غلوآميز خوششان مي‌آمد. در بخش زيبايي شناسي نمايش، استفاده از رنگ‌ها و عروسك‌ها خيلي خوب بود؛ اما رويكرد دراماتيك وجود نداشت.»