تبليغاتX
paymanshaikhi - كارگردان ”نان و بازي‌ها” در نشست مطبوعاتي

paymanshaikhi

موسیقی و تئاتر

 
كارگردان ”نان و بازي‌ها” در نشست مطبوعاتي اين نمايش:
ريشه اين نمايش در كودكي من قرار دارد و از يك سنت اسلوواكي گرفته شده است
یکشنبه 9 بهمن 1384  ساعت 3:06:00 PM      تعداد بازدید: 43
ايران تئاتر -  سرویس خبر 0 نظر نسخه‌ی چاپ

پيمان شيخي:
نشست مطبوعاتي نمايش”نان و بازي‌ها” نوشته و كار ميروسلاو بنكا كه در هشتمين و نهمين روز برگزاري بيست‌وچهارمين جشنواره بين‌المللي تئاتر فجر در تالار اصلي مجموعه تئاترشهر روي صحنه رفت با حضور عوامل نمايش و تني چند از خبرنگاران در سالن كنفرانس خانه هنرمندان برگزار شد.
به گزارش سايت ايران تئاتر، در ابتداي اين نشست يكي از اساتيد دانشگاه صربستان كه همراه با گروه بود گفت:«با توجه به پيشينه كاري ميروسلاو بنكا به جرأت مي‌توان گفت كه بهترين گروه نمايشي صربستان به تهران آمده است. ايشان فارغ التحصيل بازيگري و كارگرداني از دانشگاه هنرهاي”نويسا” از بلگراد و طراح اين نمايش است. او تنها كسي است كه به عنوان بهترين كارگردان در جشنواره بين‌المللي”Bitef” بلگراد شناخته شد. او در فستيوال‌هاي نروژ، فنلاند، اسلوواكي، اتريش و روماني يادبودها و جايزه‌هاي بسياري كسب كرده است.»
ميروسلاو بنكا كارگردان نمايش”نان و بازي‌ها” در اين جلسه گفت:« تئاترهاي زيادي را در يوگسلاوي سابق كارگرداني كرده‌ام به خصوص در صربستان و منطقه”ووي وودينا” كه در آن جا زندگي مي‌كنم. البته در خارج از صربستان نيز از اين نوع تئاتر بي‌كلام اجرا كرده‌ام و در بسياري از فستيوال‌هاي محلي و داخلي نيز شركت داشته‌ام و توسط تئاترهايي كه در اسلوواكي انجام داده‌ام به صربستان رسيده‌ام. اما در مورد تئاتر”اسلوواكي در ووي وودينا” بايد بگويم كه جوان‌ترين تئاتر حرفه‌اي در صربستان محسوب مي‌شود كه دو سال قبل پايه گذاري شد و منتقدان زيادي را تا به امروز داشته است. همچنين كارگرداناني چون يوبوسلاوماير، يان ماكان، وارديسلاوا، يان چاني و ... كه علاوه بر كار در اسلوواكي در ساير كشورها نيز فعاليت كرده‌اند طي اين دو سال اجراهايي در فستيوال”Bitef” و”چن چن” در”مونته نگرو” كه”كوتور” نام دارد و ايروان، داشته‌ايم.»
بنكا در خصوص تاثيرپذيري اين نمايش از پير عثمان و طراحي و نقاشي در نمايش گفت:« اتفاقاً اين مربوط‌ترين چيزي است كه در كار من وجود دارد. طراحي را در دبيرستان تمام كرده‌ام ولي نقاشي تنها هنري نيست كه بر نمايش من تاثير مي‌گذارد، در عين حال براي موسيقي و حركات نيز اهميت قائل هستم. حركت، صدا، بدن انسان به خصوص سكوت و نشانه‌هاي ديگر كه به طور كلي مجموعه آن‌ها تئاتر را تشكيل مي‌دهد و بزرگترين آرزوي من اين است كه شايد در كار بعدي تركيب كامل، تمام اين نشانه‌ها را در تئاتر داشته باشيم. در اين نمايش از نقاشان زيادي الهام گرفتم مثل بروگل، ماتريت و بسياري از نقاش‌هاي سورئال.»
وي در خصوص به هم ريختن خط تصويري و وجود صندلي‌ها روي ديوار در اين نمايش گفت:«ريشه اين نمايش در كودكي من قرار دارد و از يك سنت اسلوواكي در”ووي وودينا” افسانه‌ها و داستان‌هاي مردم آن‌ها كه با آئين‌ها در ارتباط هستند گرفته شده است. در عين حال فرصتي به ما مي‌دهد تا تماشاگران براساس تصاويري كه ارائه شده داستان را در كنار يكديگر قرار دهند.»
بنكا در پاسخ به پرسش خبرنگار سايت ايران تئاتر مبني بر اين كه چرا بازيگران با پاهاي برهنه و ناخن‌هايي با رنگ سياه ايفاي نقش مي‌كردند گفت:«برهنگي پاهاي بازيگران دليل دارد چرا كه، بدن بيشترين احساس‌هايش را از طريق پاها مي‌گيرد و اگر امروز كارگاه نمايش برگزار شود، شخصاً نشان مي‌دهم كه كل بدن از طريق پاها در سطوح مختلف الهام مي‌گيرد. رنگ ناخن‌هاي بازيگران نيز به سنت اسلوواكي‌ها مربوط مي‌شود كه در 100 سال گذشته در مراسم صورت مي‌گرفته است.»
اين كارگردان صربستان در مورد كلاه‌هايي كه از گل براي بازيگران زن ساخته شده بود گفت:«اين كلاه‌ها بخشي از پوشش‌هاي سنتي است كه در اوكازيون و مراسم خاصي بر سر مي‌گذارند، مراسمي همچون ازدواج و ...»
وي خاطر نشان كرد:«حضور پسر بچه به اين معناست كه اين دنيا براي بچه‌هاي ما باقي مي‌ماند و در حقيقت بچه‌ها انتقال گذشته به آينده هستند و زندگي و سنت‌ها را ادامه مي‌دهند و با اين نان انرژي را به آينده انتقال مي‌دهند.»
بنكا در پاسخ به خبرنگار سايت ايران تئاتر مبني بر اين كه آيا مي‌توان وجود نان و برهنگي پا را در اين نمايش به تقدس نان در ادياني چون زرتشت، مسيحيت، اسلام و انتقال انرژي از زمين به انسان در آئين هندو ارتباط داد، اظهار كرد:«كاملاً درست است. نان يك تم جهاني دارد و از زمان مردم باستان، رومي‌ها، اسلووني‌هاي قديمي، نان نماد و سمبل‌هاي خاصي دارد. براي توضيح كامل بايد بگويم كه صرب‌ها آئين‌هاي خاصي دارند به اين شكل كه هر خانواده يك فرشته مذهبي نگهبان خاص خود را دارد، آن‌ها در موقعيتي خاص نان‌هاي گردي مي‌پزند و به هر خانه يك كشيش مي‌آيد و طي مراسم آئيني خاصي نان را مي‌چرخانند و براي رفاه و سلامت خانواده دعا مي‌خوانند و همه خانواده به دور آن جمع مي‌شوند و نان را مي‌بوسند و معني سمبليك آن در چرخش، انتقال انرژي است.»
چاپ شده در جشنواره بيست و چهارم تئاتر فجر
+ نوشته شده در  چهارشنبه 9 خرداد1386ساعت 1:39  توسط پیمان شیخی  |