paymanshaikhi

پيمان شيخي:
جلسه گفت‌و‌شنود نمايش”شيطان با سه شاخ طلايي” به كارگرداني ديتر كومل از آلمان با حضور اعضاي گروه، تني چند از خبرنگاران و علاقه‌مندان به تئاتر در سالن كنفرانس خانه هنرمندان ايران برگزار شد.
به گزارش سايت ايران تئاتر، نمايش”شيطان با سه شاخ طلايي” چهارمين اثر نمايشي است كه ديتر كومل در ايران روي صحنه مي‌برد. در اين نشست مطبوعاتي كومل به همراه گروه نمايش خود شركت كرد.
وي در ابتداي جلسه در مورد روند شكل گيري نمايش‌هاي خود گفت:«ابتدا ما به متن مي‌پردازيم به اين صورت كه بازيگران يك زندگي نامه تخيلي از نقش خود مي‌نويسند و بعد از آن با صحنه آرايان صحبت مي‌كنيم تا كارشان را آغاز كنند. به طور كلي گزينشي در مورد فرم وجود ندارد و اين مضمون است كه تاثيرگذار است.»
در اين نشست خبرنگار سايت ايران تئاتر در خصوص شيوه اجراي نمايش از ديتر كومل پرسش كرد اما ديتر كومل پاسخ به اين پرسش را به كريستل هافمن واگذار كرد. اين محقق آلماني در پاسخ گفت:«در اين جا بايد به اين نكته اشاره كنم كه تئاتر مارين باد در يك حمام سنتي تاسيس شده و به همين دليل تغييراتي در تئاتر صورت مي‌گيرد. اما در مورد شيوه اجرايي اين نمايش بايد گفت كه برخلاف ساير نمايش‌هاي ديتر كومل جنبه‌هاي مختلفي را در بر دارد كه انرژي نيز شامل آن مي‌شود. بازيگران اين نمايش همواره پرنشاط هستند و براي تماشاگران اجرا مي‌كنند و با آن‌ها ارتباط برقرار مي‌كنند. همچنين يكي از عناصر كارشان اين است كه سمبليك كار مي‌كنند، طراحي سمبليك آقاي كومل صرفاً داستان را روايت نمي‌كند، در حقيقت از شيوه بازي بازيگران چيزهايي را بيان مي‌كند.»
ديتر كومل در ادامه اين مطلب گفت:«براي مثال از شيوه كاربردي ابراز روي صحنه نمايش”شيطان با سه شاخ طلايي” مي‌توان به استفاده از وسايل آشپزخانه اشاره كرد. ضمناً زماني كه از ابزار و وسايل زيادي در اجرا استفاده نمي‌كنيم، موجب مي‌شود كه هنرمندان انرژي بيشتري را براي هنرنمايي خود صرف كنند. به طور كلي هنرمندان به نوعي عريان بازي مي‌كنند و اين باعث مي‌شود كه هنرمند با خلاقيت بيشتري كار كند.»
كارگردان نمايش”شيطان با سه شاخ طلايي” در پاسخ به پرسش افشين خورشيدباختري، مدير برگزاري نشست مبني بر اين كه آيا در قصه پالايش صورت گرفته گفت:«به طور معمول ما در كارهايمان اصالت متن را حفظ كرده و سعي مي‌كنيم در آن دست نبريم.»
اشتن باخ بازيگر و دستيار ديتر كومل، در ادامه اين مطلب گفت:«البته اين نمايش يك استثناء محسوب مي‌شود چرا كه متن نمايش با شروع كار شكل گرفت و از نويسنده درخواست به كار كرديم و نمايش به وجود آمد. در اين جا بايد به نظر و عقيده نويسنده نمايش اشاره كرد كه معتقد است حتي افسانه‌ها نيز بايد مطابق زمان حال شوند. براي نويسنده نمايش مهم بود كه هر صحنه آئينه‌اي از نمايش باشد. ضمن اين كه قصد داشت اصالت متن را حفظ كند و با اندك اضافه‌اي كه در مورد نمايش صورت گرفته داستاني امروزي به وجود بيايد. همچنين اين مسئله كه افسانه اين نمايش حالتي كمدي داشته باشد براي نويسنده بسيار مهم بود و در برخي صحنه‌ها با اين شيوه بازي قصد داشت نشان دهد كه گاهي اوقات زندگي تا چه اندازه سخت است.»
كومل در ادامه سخنان اشتن باخ گفت:«ما يك ضرب المثل داريم كه مي‌گويد:”هيچ وقت با نويسنده‌هاي زنده كار نكن”، البته من هر زمان با نويسنده‌هايي كه در قيد حيات هستند كار مي‌كنم، مي‌خواهم كه از او نيز استفاه كنم براي همين از اين امكان استفاده مي‌كنم كه وقتي در تمرين با مشكلاتي مواجه مي‌شويم، از حضور نويسنده براي مشورت براي تنظيم و تغييراتي كه صورت مي‌گيرد استفاده مي‌كنيم. نكته مهم ديگر اين است كه من با نويسنده اين نمايش از نظر سياسي و اجتماعي نيز هم رأي بوديم به همين دليل كار كردن راحت‌تر بود. براي مثال مي‌توانم به اين نكته اشاره كنم كه معمولاً در افسانه‌ها وقتي فردي از طبقه پايين جامعه به قدرت و پادشاهي مي‌رسد، در همان جا مي‌ماند، اما با كمك نويسنده به اين نتيجه رسيديم كه عروسي در طبقه پايين صورت مي‌گيرد.»
در ادامه نشست كريستل هافمن در پاسخ به خورشيدباختري مبني بر اين كه آيا قدرت يكي از تم‌هاي اصلي اين نمايش است اظهار كرد:«اين درست است. در اين افسانه موضوع قدرت موضوع بسيار مهمي است و اين پادشاه است كه براي حفظ قدرت خود مانع از حيات ديگران نيز مي‌شود. اما بايد به دو نكته اشاره كنم، اول اين كه نقش زنان در نمايش مشهود است معمولاً در افسانه‌هاي سنتي بدين گونه كه نقش زنان بارزتر از مردان است، همچنين نقش راهزنان كه با اصل متن متفاوت است. راهزنان گروهي هستند كه از جامعه خارج مي‌شوند و در حاشيه جامعه قرار مي‌گيرند البته اين‌ها حس هنري قوي را در خود حفظ مي‌كنند.»
كومل در ادامه اين مطلب گفت:«مايلم اضافه كنم كه اين افسانه در زماني نوشته شده كه ما عليه پدرانمان عصيان مي‌كرديم و برخلاف ادبيات شرق كه پدر، پسر را مي‌كشد همچون”رستم و سهراب” در ادبيات ما اين پسر است كه پدر را مي‌كشد.»
اين كارگردان آلماني در پاسخ به اين كه براي اجراي اين نمايش دچار خود سانسوري شده‌ايد يا خير گفت:«در مورد متن به هيچ عنوان سانسور نمي‌كنيم و اگر مجبور شويم كه اين كار را انجام دهيم، از شركت و اجرا انصراف مي‌دهيم، اما بايد به اين نكته اشاره كنم كه ما در ايران حضور داريم كه كشوري اسلامي است و بايد پايبند به مقررات آن باشيم. اما بايد خاطر نشان كنم كه به تجربه به ما ثابت شده كه گاهي اگر موضوعاتي در پرده بيان شوند، جذاب‌تر و جالب‌تر به نظر مي‌رسند.»
ديتر كومل در خصوص حضور هدايت هاشمي در اين نمايش افزود:«يكي از بازيگران ما به خاطر بيماري مادرشان نتوانستند به ايران بيايند و مي‌توان گفت كه يك تصادف و شانس بود كه هدايت هاشمي در نمايش ما حضور پيدا كرد. به اين ترتيب كه همزمان من و سه تن از بازيگران نمايش بازي هدايت هاشمي را در كارگاه نمايش ديديم و همگي اتفاق نظر داشتيم كه اين انتخاب خوبي است و حضور او موجب شد كه تماشاگران ايراني ارتباط بهتري با متن برقرار كنند. او بازيگر خوبي است و به هيچ عنوان نيازي نبود كه با او تمرين زيادي داشته باشيم.»
كومل در خصوص آشنايي با تئاتر جوانان ايراني گفت:«طي سال‌هاي اخير نمايش‌هاي زيادي از گروه‌هاي ايراني ديده‌ايم كه مسلماً برخي از آن‌ها خوب بوده و برخي از كيفيت كمتري برخوردار بودند اما فرم‌هايي كه اجرا مي‌كنند جالب است، هر چند برخي از اين نمايش‌ها براي سليقه ما كمي قديمي هستند. تاكنون نيز دو گروه تئاتر”تجربه نو” از اصفهان و”مي‌بوسمت و اشك” كه نمايش مدرن است را به آلمان دعوت كرده‌ايم و در آينده نيز اين دعوت‌ها ادامه خواهد داشت.»
در پايان كومل به مراحل اجراي نمايش اشاره كرد و گفت:«معمولاً ما مشتركا يك متن را انتخاب مي‌كنيم و با تحقيق موضوعات اصلي آن را بيرون مي‌آوريم. همچنين ساير آثار آن نويسنده را مورد تحقيق و مطالعه قرار مي‌دهيم و اگر در قيد حيات باشد از حضور او نيز استفاده مي‌كنيم. گفت‌وگو با بازيگران نيز در دستور كار ماست و پس از ايجاد تغييراتي تمرينات را آغاز مي‌كنيم.»
وي خاطر نشان كرد:«مدتي پس از گذشت تمرينات، افراد صاحب نظر را دعوت مي‌كنيم تا پس از تماشاي نمايش در مورد آن اظهار نظر كنند.»